Educatie voor duurzame ontwikkeling (EDO)

Decennium van EDO

De Verenigde Naties riepen de periode 2005-2014 uit tot Decennium van Educatie voor Duurzame Ontwikkeling. Het doel van het Decennium is onder meer het promoten van maatschappelijke processen ten voordele van duurzame ontwikkeling, het verbeteren van kwaliteit en efficiëntie van onderwijs en onderzoek, het dichten van de kloof tussen wetenschap en educatie, en tussen traditionele kennis en educatie, en het versterken van interactie tussen onderwijs en lokale gemeenschap.
 

Definitie

De UNECE (2005) definieert educatie voor duurzame ontwikkeling als volgt: “Educatie voor duurzame ontwikkeling ontwikkelt en versterkt de capaciteit van individuen, groepen, gemeenschappen, organisaties en landen om oordeelkundige keuzes te maken ten voordele van duurzame ontwikkeling. Zij kan een verschuiving in de geestesgesteldheid van mensen bevorderen en hen daardoor in staat stellen onze wereld veiliger, gezonder en welvarender te maken, waarbij de levenskwaliteit toeneemt. Educatie voor duurzame ontwikkeling kan kritische reflectie, grotere bewustwording en betere kansen op volwaardige zelfontplooiing opleveren, zodat nieuwe visies en opvattingen kunnen worden verkend en nieuwe methoden en hulpmiddelen ontwikkeld.”

In Vlaanderen wordt EDO beschouwd als een regulatief idee (Sleurs 2006), een kompas voor andere educaties (MINA-Raad en VLOR 2007), met het oog op het realiseren van een transitieproces (Lambrechts et al. 2009). Essentiële kenmerken van EDO zijn dan ook systeemdenken, toekomstdenken, interdisciplinariteit en transdisciplinariteit, aandacht voor waarden, normen en emotionele aspecten, participatief, interactief, enz.